Hooggevoeligheid… hoe ga je daarmee om?

by

Een lange tijd geleden, toen ik nog een klein meisje was en in groep 7/8 zat, hadden wij de mogelijkheid om 3 proeflessen van een sport uit te kiezen. Dit was bedoeld als stimulans om de kinderen kennis te laten maken met meerdere sporten. Een teamsport was niet zo mijn ding, dus koos ik voor Yoga.

Ziekte van Lyme

Op een woensdagmiddag zat ik bij mijn vader in de auto, onderweg naar Medemblik. Terwijl ik in de zaal mijn matje neerlegde, bezocht mijn vader met mijn broertje kasteel Radboud. Dat uurtje moest toch ergens mee opgevuld worden. Zelf genoot ik onwijs van de les, totdat het einde naderde. Alle kinderen moesten gaan liggen, hun ogen sluiten en vervolgens hun hoofd leegmaken. Rust, even aan helemaal niets denken. Terwijl alle anderen muisstil lagen en een aantal zelfs lag te snurken, begreep ik hier niks van. Sterker nog; mijn hoofd zat stampvol.

En er is niks veranderd. In groep 6 kreeg in na 1 jaar vol met overgeven, geen energie, vermoeidheid en amper de kracht hebben om op te staan, eindelijk de diagnose: Ziekte van Lyme. Er was in die tijd nog veel te weinig over bekend, waardoor ik pas na 1 jaar behandeld werd (om er volledig van te genezen moet je binnen 3 maanden worden geholpen). Maar er was ook opluchting. Astma, leukemie en zelfs ook aanstellerij; ik heb van alles voorbij horen komen.

Inmiddels ben ik twintig jaar en nog steeds deal ik met een aantal klachten. De vermoeidheid bleef telkens terugkomen en ik heb nog een lijst aan ‘vage’ klachten – zoals de dokters dat zo mooi zeggen-. Helaas kwam er van de doktersbezoeken niet veel naar boven. ‘Wat denk je zelf dat je hebt?’, dat is waarmee de dokter mijn laatste gesprek eindigde nadat bloedprikken ook niks opleverde.

Diepe dalen en hoge pieken…

Al jaren had ik het gevoel dat ik bepaalde dingen net wat anders kon ervaren dan anderen. Waarom? Daar had ik geen idee van. Hoe onwetend ik ook was, ik wist wel zeker dat er meer was. Er moest een reden zijn waarom ik alles zo intens, diep en heftig ervaar.  Wanneer ik gelukkig ben, ben ik dolgelukkig. Dan kan daar niets tussenkomen. En het mooie is, juist de kleinste dingen kunnen mij laten beseffen hoe mooi het leven is.

Daarentegen raakt verdriet mij diep, andermans pijn kan zoveel emoties bij mij opwekken en kan ik mijzelf helemaal gek maken met mijn eigen gedachtes.

Zoals ik al eerder heb verteld, volg ik Cynthia al lang, en zij is dan ook de reden dat voor mij alles op zijn plaats viel. In haar blogs en vlogs sprak zij over hooggevoeligheid. Ik las dit, en herkende mijzelf bij elke zin.

De kracht van hooggevoeligheid

Ik zocht meer informatie hierover en tikte de punten af waar ik mij in herkende. Ik ben meer geprikkeld dan anderen, ben gevoeliger voor emoties (maar ook pijn en genot), ook neem ik indrukken meer op wat resulteert in bewuster zijn van details, mijn opmerkingsvermogen is groot en ik ben vooral enorm emphatisch.  Door hooggevoeligheid kan je heel snel geroerd zijn door bijvoorbeeld muziek of kunst, je kan een diepe innerlijke creativiteit bezitten, en het komt regelmatig voor dat je last hebt van stemmingswisselingen, er (overdreven) irritatie opspeelt tijdens een hongerig gevoel, je minder goed werkt als mensen mee kijken, harde geluiden voor irritatie zorgen, je vaak alleen wilt zijn en de natuur gaat opzoeken, heel veel om anderen geeft, snel schrikt, gevoelig bent voor cafeïne en de stemming van anderen meer invloed op je heeft dan bij mensen die niet hoogsensitief zijn.

Deze verschijnselen zorgen voor stress, vermoeidheid en maagklachten. Terwijl het dus eigenlijk voor mentale problemen kan zorgen, heeft het ook invloed op je fysieke gesteldheid.  Nog nooit heb ik iets gevonden wat zo goed beschreef waar ik last van heb als dit.

High Sensation Seeker

Je hebt nog een variatie op hoogsensitief zijn, namelijk HSS. Wat vertaald wordt als High Sensation Seekers. Ook hier kwam ik op uit. Dit begrip is nogal al dubbel. Lange tijd dezelfde dingen in je leven vervelen je snel, waardoor je constant veranderingen en nieuwe dingen in het leven opzoekt, wat voor geluk zorgt, maar tegelijkertijd ook voor stress en overbelasting. Je leeft als het ware met een voet op het gaspedaal, en met de andere op de rem.

Wat belangrijk is om te weten is dat dit geen stoornis is.  Het is gewoon een eigenschap, en je bent zeker niet de enige. Je moet er dus ‘gewoon’ op de juiste manier mee leren om te gaan.

Een aantal maanden geleden was ik op een drukbezocht concert in de Ziggo Dome. Enkele minuten voordat de artiest op zou treden, werd ik onwijs misselijk. Plotseling hoorde ik een lange piep en vervolgens niets meer. Mijn zicht viel weg en een vriend heeft mij naar de toiletten moeten sleuren.

Zo’n ervaring maakt je natuurlijk onwijs bang en ik ben mij steeds meer bewust van wat ik wel en niet aan kan. Als mijn emoties mij te veel worden, geef ik dat nu op tijd aan. Mijn vriend biedt mij gelukkig onwijs veel steun en ik heb zoveel respect voor hoe hij er mee om kan gaan. Samen weten wij nu wat mij op zo’n moment helpt.

Je bent niet gek

Ik luister ook naar mijn lichaam, en ook al wil ik zoveel mogelijk meemaken, heb ik door dat mijn lichaam rust nodig heeft? Dan neem ik dat. Want mijn gezondheid staat voorop.

Maar wat ben ik blij dat ik hierachter ben gekomen, ook al verandert dit niks. Dit is hoe ik ben. Alleen ik ben niet gek, ik ben niet de enige.

Want ondanks dat het wel om wat aanpassingen vraagt, krijg je er als het ware ook fijne dingen voor terug. Als ik geniet, geniet ik intens. Ben ik verliefd, voel ik dat geluk tot in mijn tenen, ik word blij van de kleinste dingen, muziek raakt mij weer keer op keer en de pijn die ik soms kan voelen staat ook tegenover intens geluk waar helemaal niks tegenop kan.

Liefs,

Sterre

www.sterrevandehemel.com

No Comments Yet.

What do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *